Stelling dagsins

Mover and Shaker

Hún hallar sér upp að þvottavélinni og titringurinn leikur um þau bæði. 

Stelling dagsins

Surfs up

Veit ekki hversu margir hafa færi á þessu. Annars má láta sig dreyma.

Stelling dagsins

Spider Web

Stelling dagsins

Skemmtun í vinnunni

Stelling dagsins

Í baðinu

Dömuráð Tobbu

Fleiri dömuráð frá Tobbu. Þessi elska.


Hrukkur og vandræði við að blotna!


Eins gott að fá ekki svona ljótar hrukkur eins og stelpan á myndinni!

Greinagerð bloggsins

Elsku lesendur,

H á Tískublogginu sagði að það væri í tísku að fara í legnám. Auðvitað nýtir maður þetta tækifæri og fylgir straumnum. Við þurfum hvort eð er ekkert á þessu líffæri að halda lengur, þökk sé vísundum Dr. Schwarzeneggers geta karlar nú séð um þetta leiðindaverk að bera börn og við stelpurnar þurfum aldrei aftur að upplifa túrverki. En síðan ég kom úr aðgerðinni hef ég ekki haft neina kynlöngun. Ekki sagði H mér frá þeim fylgikvilla! Því hef ég ákveðið að leggja kynlífsbloggið á hilluna. Hver veit nema lönungin eftir heitum bloggskrifum blossi upp einn daginn en þangað til ætla ég alfarið að snúa mér að hæðninni og skrifa gestainnlegg á síðu H. Ég mun birta tilkynningar um þau hér á síðunni.

         Stellingar daganna munu halda áfram að birtast út árið en engir heitir textar munu birtast nema ég verði sérstaklega beðin um það. Ég hef stundum skrifað sögur fyrir aðra, sett þá í heitar aðstæður sem enda yfirleitt alltaf með fullnægju bæði söguhetja og lesenda. Þessar sögur hafa vakið mikla lukku í gæsapartýum, saumaklúbbum eða jafnvel meðal para sem vilja smá krydd í lífið. 

Kæri R,


þetta blogg hefur ekki beint hjálpað mér með lífið. Og miðað við sum aðdáendabréfin sem ég hef fengið virðist það aðeins hjálpa gröðum ungum drengjum að tappa af sér, þó ég hafði upprunlega haldið að konur hefðu meira gaman af „klámi“ í textaformi. En það er allt gott og blessað enda er það jákvætt að lesa frekar en að horfa; hollara fyrir ímyndunaraflið.


En þið lesendur sem dettið hér inn í fyrsta skiptið og hafið meiri áhuga á að vita hvað gengur á í mínu eigin lífi þá getið þið lesið ykkur í gegn um bloggið. Rauður þráður gengur þó í gegn um nokkur innlegg en þau þarf að lesa í réttri röð:

Rúmævintýri Iceland Airwaves – Hvað er að frétta? – Eric Northman – Elskendur hafa eyru – Sorgleg ánægja – Öfund, losti og reiði – Opnuð – Brotið

Þessi innlegg eru ekki mikið lengri en 10 blaðsíður en af og til geta komið vísanir í önnur innlegg. Hægt er að hugsa þau sem einskonar „undirtexta“ sem ekki er nauðsynlegt að lesa en þeir sem eru að reka sig inn á þetta blogg á annað borð hefðu eflaust gaman af þeim. Þar er margt skemmtilegt: kímni og kynlíf sem gefur lesendum betra innsæi í mín auðlesanlegu hugarfylgsni. Best er að lesa söguna með rannsóknaraðferðunum nýrýni eða þjóðfélagsaðferð í huga en halda skal fagurfræði formstefnunnar fjarri. Rauða þráðinn er einnig hægt að greina frá öðrum textum með skriftinni (e. font) sem er Times New Roman en ekki Georgia.

Notið smokk!

- Fanney Mango

Stelling dagsins

Hot Seat

Þarna nær hann G-blettinum

Stelling dagsins

Dirty Dangle

Ekki láta líða yfir ykkur!

Tíska og ég

Já, við tískan erum góðir vinir. Hún H á Tískublogginu fékk að kíkja í fataskápinn minn fyrir nýjasta innlegg sitt sem finna má hér.

– Brotið –

Eins og ég sagði ykkur um daginn þá lentum við Freybjörn í „árekstri“ fyrir nokkru. Ég var samt ekki viss um að hann hafi áttað sig á því strax því næst þegar hann náði í mig lét hann sem ekkert væri. 

Ég var nokkuð spennt að fá hann, enda aldrei komist fram hjá jafnstórri hindrun í sambandi áður. Ég fékk fiðrildi í magann þegar hann gekk inn til mín.

            „Hæ!“ sagði ég og brosti út að eyrum.

            „Sko, ég vissi að þú myndir bara skella á mig ef ég kæmi ekki í eigin persónu. Svo,“ hann hikaði, „ég fann þessa skemmtilegu síðu á netinu; fanneymango.blogspot.com. Atburðarásin þar svipar allmikið til ýmissa atburða sem gerst hafa milli okkar.“

            Hjartað mitt hamaðist meðan hinar og þessar lygar og afsakanir hringsnerust í kollinum á mér. Hann beið eftir svari en ég gat ekkert sagt. 

            „Einmitt það,“ sagði Freybjörn án þess að blikka. „Þú ætlar ekki að segja neitt, er það? Gætir kannski byrjað á Eric Northman. Eða blásturshljóðfærablætinu þínu. Því ég hef allt kvöld. Ég er bara með ofvaxna krakkann í eftirdragi aðra hverja helgi.“ Hann gekk fram hjá mér, settist í sófann, kveikti á sjónvarpinu og gæddi sér á snakki úr skál á stofuborðinu. Egill Helgason blaðraði um bækur. Ég fékk mig loks til að hreyfa mig, vissi að þetta væri búið, þurfti að gera gott úr þessu. Ég settist hjá honum og sagði frá öllu. Auðvitað hafði hann lesið þetta allt áður og ég hafði ekki mikið meira til málanna að leggja en hann virtist feginn að ég segði honum þetta sjálf – og ekki undir nafni Fanneyjar Mango.

„Ætlarðu – að blogga – oh – um þetta?“ stundi hann meðan hann þrýsti riddaranum sínum inn í mig ofan á stofuborðinu. Líkt og flest öll sambönd mín virtist það ætla að enda með break-up-sex. Mér leið samt illa. Ég hafði sært hann mikið, sofið hjá bróður hans og talað illa um dóttur hans. Hann tók ekki í mál að ég yrði ofan á. Mér leið eins og hann vildi leyfa mér að finna fyrir sársaukanum sem ég hafði valdið honum. Þetta var erfitt. Ég fann ekki ryþmann og hárið mitt var fullt af snakki. 

            „Ég veit ekki,“ svaraði ég, „viltu það? Ég vissi ekki hvort hann væri að spyrja er að mynda einhvers konar fantasíu. „Hvað sem þú vilt,“ stundi ég út úr mér og reyndi að kyssa hann. Hann færði sig frá. Hvort það var ómeðvitað eða meðvitað vissi ég ekki. Ég var komin aftur í þennan pakka – ástríðulaust kynlíf. Nei. Ég skyldi búa til ástríðuna sjálf:

            Ég tók um hnakka hans og togaði hann að mér svo varir mínar þrýstust upp að hálsinum. Ég saug og gældi með tungunni, stundi enn hærra og tók taktinn í mínar hendur svo við bókstaflega dönsuðum saman, lárétt ofan á stofuborðinu mínu sem brakaði í takt við okkur, eins og það væri að spila tónlist.

            „Ég á eftir að sakna þín,“ hvíslaði ég í eyra hans og hélt áfram að gæla við hálsinn með tungunni.

            „Er ég betri en Eric?“ spurði hann.

            „Sýnd þú mér.“

            Hann kyssti mig. Loksins. Fiðrildin í maganum byrjuðu aftur að flögra og ég fann hlýjan straum færast niður mænuna. Já, hann var betri en Eric. Hann var sá besti. Hann hraðaði á taktinum og þreifaði á öllum líkama mínum líkt og hann væri að leggja hann á minnið eða snerta hann allan áður en hámarkinu yrði náð. Ég strauk honum eins mjúklega og ég gat niður bakið þar til ég endaði við stælta rassvöðvana. Ég kleip hann og kreisti í takt við dansinn. Ég fann skökul hans verða grjótharðan inni í mér og vissi að aðeins nokkrar sekúndur væru í fullnægingu hans. Ég stundi eins hátt og ég gat svo hann gerði sér grein fyrir því hvað mér þætti þetta gott. Svo hann vissi að ég vildi ekki sleppa honum. Hann stundi á móti, tók um axlir mínar og ýtti sér að öllu afli inn í mér. Borðið söng sinn síðasta tón áður en það gaf undan og við duttum með borðplötunni niður á gólf. Ég fann hvernig fullnægingin heltók mig á sama tíma og lungun féllu saman. Ég náði ekki andanum. Það var óþægilegt en spennandi. Í lokakippi fullnægjunnar þandist brjóstkassinn út og mér leið eins og ég hefði endurfæðst, væri að draga andann í fyrsta skiptið.

            „Fanney, er allt í lagi með þig?“ spurði Freybjörn.

            „Já, bara pínu erfitt að anda.“

            Hann stóð upp eins og skot. Limur hans benti út í loftið. „Vá, fyrirgefðu. Ég hef aldrei lent í þessu!“

            „Ekkert mál.“ Ég vildi ekkert fara að segja honum hversu mörg svipuð atvik hefðu hent mig.

      

Ég trúi ekki að þetta hafi verið síðasta skiptið mitt með Freybirni. En nú er þetta stutta litla ævintýri búið. Bloggið eyðilagði fyrir mér besta samband mitt hingað til. 

Miss Plastic Beauty

Af hverju höldum við ekki svona hérna á Íslandi?
Ungfrú Plast

Stelling dagsins

Joystick Joyride

Um vændiskaup á Íslandi

Ég styð vændi, eins og kannski sést, en ég hef þó aldrei stutt svik. Ég hef fylgt mönnum sem fengið hafa leyfi hjá konum sínum, ég hef fylgt pörum líka. Þeir menn sem fara á bak við eiginkonur sínar til að vera með mér segja ástæðuna oft vera vegna vandræðalegra hvata. Og stundum eru þessar hvatir bara ekkert svo vandræðalegar! Af hverju ekki að spyrja eiginkonuna hvort hún sé ekki til í að koma bara með, (þá yrði hann allavega hreinskilinn)? Kynferðisleg útrás ætti ekki að vera svona mikið „taboo“.

            Giftur maður sem kaupir sér fylgd án leyfir eiginkonunnar heldur fram hjá. Hann gerir sér fullkomlega grein fyrir því en ef upp um hann kemst virðist hann aldrei vera tilbúinn til að taka afleiðingunum. Og – athugið að titill færslunnar heitir Um vændiskaup á Íslandi – afleiðingarnar hér á þessari litlu eyju geta verið afar slæmar. Þeir eiga möguleika á að missa konuna, niðurlægja börn sín og valda foreldrum sínum vonbrigðum. Allir þekkja alla og allir tala við alla.

NEMA ef kaupandinn er útbrunninn þáttastjórnandi á stöð tvö - jafnvel þótt öll þjóðin viti að hann hefur áður haldið fram hjá.

Eða þjóðþekktur dægurlagasöngvari - jafnvel þótt öll þjóðin viti að hann á krakka í hverju plássi.

Eða soon-to-be-fyrrverandi eiginmaður flokksleiðtoga - jafnvel þótt öll þjóðin styðji við bak hennar í skilnaðinum. 

Ef kaupandinn fellur undir eitthvað af þessu fær hann stykkfrí og nýtur nafnleyndar á kærupappírunum.

Ég er ekki ánægð með að sumir njóta friðhelgi einkalífsins en aðrir ekki – en myndi helst vilja að allir fengju að njóta hennar. En svona er lífið. Til þeirra sem ekki falla undir fyrrnefndar lýsingar: Verið tilbúnir að taka afleiðingunum! 

– Sif –

Vikan var að mestu leyti góð. Lífið gekk eins og í sögu. Ég og Freybjörn vorum eiginlega orðin föst og Eric var næstum alveg horfin úr huga mínum. Ég og Freybjörn hittumst á hverjum degi eins og bálskotnir unglingar og sendum hvort öðru sms þegar við vorum ekki saman. Þar til ég mætti honum við Lækjartorg. Hann var ekki einn á ferð. Hjartað mitt datt niður í maga og ég óskaði þess innilega að þarna væri hann á ferð með systur sinni. Ég fann kökk myndast í hálsinum og kuldahrollur lék um líkama minn. Þetta var ekki systir hans. Um leið og hann sá mig roðnaði hann og kyngdi, að því er virtist, kekki á stærð við tennisbolta. Hann átti dóttur. Stelpan var í bleikri úlpu, með bakpoka merktum Sif Freybjörnsdóttir og hélt á poka af brauði, greinilega á leiðinni að gefa öndunum.

            „Hæ, Fanney,“ sagði Freybjörn að fyrra bragði.

            Ég gat ekki heilsað á móti, hafði enn ekki náð að kyngja mínum eigin kekki.

            „Fanney, þetta er dóttir mín Sif.“

            Ég og Sif störðum hvor á aðra án þess að segja orð. Hún var einmitt á þessum aldri sem ég hata. Börn í miðjum vaxtakipp og vita ekkert hvað þau eru stór. Hendurnar í vitlausum hlutföllum miðað við höfuðið og fótleggirnir kannski svipað stórir og upphandleggirnir. Hún var krakki. Ég hata krakka. Smábörn eru alveg fín, svo lengi sem þau eru ekki nálægt manni í flugvélum og svoleiðis. En krakkar eru aðeins til ama, vita ekki neitt en þykjast vita allt. Alltaf í einhvers konar leynifélögum að njósna um aðra og gera dyrabjölluat. Ef ég fengi að ráða myndu barnaskólar vera betur að girtir en Litla Hraun.

            „Við erum að fara gefa öndunum brauð,“ sagði Freybjörn til að fylla upp í þá óþægilegu þögn sem ríkti.

            „En ekki mávunum,“ sagði Sif litla, „af því að þeir eiga heima hjá sjónum.“

            „Mikið rétt,“ sagði Freybjörn og lagði hendina sína á höfuð hennar.

            Allt í einu fór um mig annar skelfilegur hrollur.

            „Er ekki allt í lagi?“ spurði Freybjörn. „Er þér kalt?“ Hann byrjaði á að hneppa frá frakkanum sínum. Þvílíkur herramaður. En ég gat ekkert sagt enn og gerði það eina sem mér datt í hug að gera: Ég hljóp burt.

Gestapóstur á Tískublogginu

Tískubloggið er mitt uppáhalds tískublogg. Þar getur tískuvitgrönnu fólki eins og mér liðið vel; þar er nóg um að fræðast en aðallega er þetta fyndin paródía. Ég hef allavega af og til skrifað gestainnlegg en þetta er það nýjasta frá mér: Erótískt nudd Fanneyjar Mangó.

Stelling dagsins

Eldhúsborðið

Stelling dagsins

Sleipt

– Opnuð –

Nóttin með Freybirni, Blásturshljóðfæraleikaranum, var dásamleg sem fyrr. 

            Hann er gjafmildur í rúminu. Og það hlýtur að hafa verið erfitt fyrir hann vegna þess hve reið ég var. Ég hélt við myndum stunda útrásarkynlíf. Það gerðum við reyndar til að byrja með en í lokin var allt annað andrúmsloft. Við héldumst í hendur, hann kom fingrum sínum milli minna eins og við værum ástfangið par. Hann strauk mér í sífellu þegar hann hélt ekki í hönd mína og gaf mér mjúkustu kossa veraldarinnar. Ég var svo óvön því að ég vissi ekki hvernig ég ætti að hegða mér. Hann tók eftir óörygginu. Það var eftir að við höfðum þegar fengið það einu sinni á la moi.

            „Þetta er í þriðja skiptið sem við endum saman,“ sagði hann. „Er þér enn ekki farið að líða þægilega með mér?“

            Þessi spurning kom mér í opna skjöldu. Mér leið ekki þægilega með honum, ekkert frekar en öðrum. En ég ákvað samt að ljúga. „Jú.“

            Hann sá í gegn um mig, faðmaði mig að sér og hélt áfram að strjúka mér. Svo opnaði hann mig. Ég áttaði mig ekki á því strax en fékk mig til að segja sér hluti um sjálfa mig sem ég hef engum öðrum sagt. Mig langaði meira að segja til að játa fyrir honum að ég hefði sofið hjá bróður hans en náði að halda aftur að mér. Ég sagði honum frá því hversu mikið ég sæi eftir því að hafa ekki leyft túrtappanum að afmeyja mig eins og aðrar stelpur og hversu þungt seinni kynferðisafbrot afmeyjara míns lögðust á mig. Ég sagði honum frá hversu mörgum ég hafði sofið hjá (en dró frá alla vinnutengda drætti). Hann sagði mér sína tölu sem var sjö sinnum lægri en mín. Hann kippti sér samt ekkert upp við það. Við slóum líka á léttari strengi og hlógum að litlu tískuviti mínu og miklu tískuviti hans. Allt í einu rankaði ég við mér og var í miðjum klíðum við að segja honum mínar myrkustu fantasíur og erótískustu drauma. Þá áttaði ég mig á hvað hann hefði verið að gera. Þegar maður á í erfileikum með að ná lokinu af krukku er best að hita hana og stinga einhverju inn á milli glersins og loksins. Ég hef auðvitað margoft verið hituð og penetreituð eins og krukka, en Freybjörn var sá eini sem sneri lokinu og tók það af. Mér var farið að líða þægilega með honum. Hann strauk mér upp og niður bakið meðan ég talaði og talaði. 

            „Segðu mér meira,“ sagði Freybjörn og átti við lesbískan draum sem mig hafði dreymt fyrir stuttu. Hann strauk mér af enn meiri ákveðni. Hann var farinn að gæla við mig gegn um nærbuxurnar.

            „Ég strauk á henni brjóstin,“ sagði ég og hann strauk á mér brjóstin. „Og færði hana úr nærbuxunum með tönnunum.“ Hann gerði slíkt hið sama. Ég fann andardráttinn hans leika um blíðuna mína. „Og svo,“ ég átti erfitt með að tala, of spennt fyrir vörum hans, „og svo, sleikti ég hana. Alla.“ Freybjörn sökkti sér niður á mig. Tunga hans var sem óð milli þess að blautar varir hans strukust blíðlega upp við snípinn. Hann saug. Ég fann fullnæginuna nálgast á nær ólöglegum hraða og ríða yfir mig af svo miklum krafti að ég hafði aldrei upplifað annað eins. Lærin mín læstu sér um höfuð Freybjörns. Hann saug fastar. Fullnægingin hélt áfram. Mér leið betur en mér hafði nokkurn tímann liðið áður. Þetta var eins og fyrsta fullnægingin, allt hitt var bara einhvert skammtímagotterí. Hún helltist yfir mig aftur, vellíðunartilfinningin, og ég fékk aðra fullnægingu. Ég sá stjörnur dansa í kring um mig og kitla hvern einasta sentímetra holds míns. Ég fann endorfínið renna niður líkamann í undursamlegum kippum.

            Freybjörn klifraði upp til mín og tók mig í fang sitt. Ég sofnaði fullnægðari en nokkru sinni fyrr.

Stelling dagsins

Klippt